و هرك را محبوب او محبت ذاتيه بود « 1 » محجوب نباشد زيرا كه اجتماع جهات محبت « 2 » كه آن محبّيت و محبوبيّت است حاصل نشود الّا به آن معنى كه محبّ دوست ندارد مگر محبت ذاتيه را كما : قال سيّد الطّائفه « 3 » و النّورى « 4 » قدّس اللّه أسرارهما : « المحبة محبّة « 5 » المحبّة « 6 » » پس هرآينه حجاب مرتفع شود زيرا كه چون محبت ذاتيه محبوب او گردد ، تضاد از جهات محبت « 7 » مرتفع شود به‌وسيلهء فناء « 8 » ( آ : برگ 21 ب ) محبّ در محبت كه محبوب اوست كما « 9 » المحققون « 10 » . « المحب و المحبوب « 11 » و المحبّة شىء واحد » پس هرآينه شايد كه محبّ تكلم كند به خصايص محبوب « 12 » و محبوب به خصايص محبّ و صاحب صدر جميع محابيب « 13 » حضرت « 14 » محمّد « 15 » ( ب ) « 16 » رسول اللّه است صلّى اللّه عليه و سلّم زيرا كه او داعى بود مر اهل جبروت « 17 » و ملكوت « 18 » و ملك « 19 » را

--> ( 1 ) ت ، ل ، ن ، گ : باشد . ( 2 ) فوائح الجمال ، ص 83 ليست المحبة إلا موافقة المحب و المحبوب . ( 3 ) مراد از سيّد الطائفه جنيد بغدادى است . ( 4 ) احمد بن محمّد ابو الحسين النّورى : ابو الحسين نورى قدّس اللّه سرّه و نام وى احمد بن محمّد و گويند محمّد بن محمود احمد درست‌تر است . معروف است به ابن الغوى ، مولد وى بغداد بوده ، با سرى سقطى و محمّد على قصاب و با احمد ابو الحرارى صحبت داشته ، ذو النّون مصرى را ديده بود از اقران جنيد بوده پيش از جنيد برفته از دنيا در سنه در سنه 295 هجرى و در تاريخ يافعى ، ص 286 گفته رك به : طبقات الصوفية ، ص 151 . جامى : نفحات الانس ، ص 87 . ابو الفرج جوزى : المنتظم فى تاريخ الملوك و الامم ، ج 6 ، ص 77 . ( 5 ) ل : از هما المحبة ( بجاى المحب ) . ( 6 ) جنيد رحمة اللّه گفته است : المحبة محبة المحبة للمحب لمحب الحيب و نورى رحمة اللّه گفته است محبة الحيب الحيب . محمود بن على كاشانى : مصباح الهداية ترجمه عوارف المعارف ، ص 231 . عبد الحسين شيرازى : رسائل نعمت اللّه ، ص 47 . ( 7 ) آ ، ب ، ت : ندارد . ( 8 ) ل : آفتاب ( بجاى فنا ) . ( 9 ) گ : كمال . ( 10 ) آ ، ن : المحقق . ( 11 ) آ ، ب : كلمه المحبوب ندارد . ( 12 ) فوائح الجمال ، ص 35 و من احبّ شيئا اكثر ذكره . ( 13 ) آ ، ن : محابت . گ : محابيت . ( 14 ) ب ، گ : كلمه حضرت ننوشته . ( 15 ) ل : مصطفى ( بجاى محمّد ) . ( 16 ) ب : برگ ، 2 ب . ( 17 ) عالم الجبروت عالم الاسماء و الصفات الالهية . ( كاشى : اصطلاحات الصوفية ، ص 89 ) . ( 18 ) عالم الخلق و عالم الملك و عالم الشهادة هو عالم الاجسام و الجسمانيات . ( كاشى ، اصطلاحات الصوفية ، ص 89 ) و نيز رك به : دائرة المعارف اسلامى ، لندن ، ج 1 ، ص 350 . ( 19 ) عالم الامرد و عالم الملكوت و عالم الغيب هو عالم الارواح و الروحانيات لانها وحدت بامر الحق ( اصطلاحات ايضا ) .